|
نحوه گرايش پسر سلطان شراب ايتاليا به اسلام و تشيع از زبان قديری ابيانه
+ نوشته شده در یکشنبه 19 فروردین1386ساعت 13:38  توسط محمد رسولی امین
|
17ربیع الاول میلاد پیامبر رحمت حضرت ختمی مرتبت حضرت محمد مصطفی (صلی الله و علیه و آله و سلم) و رئیس مذهب جعفری حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) را به ساحت مقدس قطب عالم امکان حضرت ولیعصر (عج الله تعالی فرجه الشریف) تبریک وتهنیت عرض می نمایم. يك يهودي از پيامبر (صلی الله و علیه و آله و سلم) پرسيد: چرا نام تو محمد، احمد، بشير و نذير است؟ پيامبر(صلی الله و علیه و آله و سلم) پاسخ داد: "محمد" از اين روست كه در زمين محمود (ستوده شده) هستم، "احمد" از آن روست كه من در آسمان ستودهتر از زمينم، اما "بشير" بدان جهت است كه پيروان خدا را به رحمت الهي مژده ميدهم و "نذيرم" كه گنهكاران را از دوزخ ميترسانم. و ابن بابويه به سند صحيح از امام محمد باقرعليه السلام روايت كرده است كه: نام حضرت رسول صلي الله عليه و آله در صحف ابراهيم "ماحى" است و در تورات "حاد"، و در انجيل "احمد"، و در قرآن "محمد". حسن بن فضال از حضرت امام رضا عليه السلام پرسيد كه به چه سبب حضرت رسالت پناه صلي الله عليه و آله را ابوالقاسم كنيه دادهاند؟ فرمود: زيرا فرزند او قاسم نام داشت. حسن گفت: عرض كردم: آيا مرا قابل مى دانيد که بيشتر از اين بدانم؟ فرمود: بله، مگر نميدانى كه حضرت رسول صلي الله عليه و آله فرمود: من و على پدر اين امتيم؟ گفتم: بله. فرمود: مگر نمىدانى كه حضرت رسول صلي الله عليه و آله پدر جميع امت است؟ گفتم: بله. فرمود كه: مگر نميدانى كه على قسمت كننده بهشت و دوزخ است؟ گفتم: بله. فرمود: پس پيغمبر، پدر قسمت كننده بهشت و دوزخ است و به اين سبب، حق تعالى او را به "ابوالقاسم" كنيه داده است. گفتم: پدر بودن ايشان چه معنى دارد؟ فرمود: يعنى شفقت حضرت رسول صلي الله عليه و آله نسبت به جميع امت خود مانند شفقت پدران است بر فرزندان، و على عليه السلام بهترين امت آن حضرت است، و همچنين شفقت على عليه السلام بعد از آن حضرت براى امت مانند شفقت آن حضرت بود زيرا كه او وصى و جانشين و امام و پيشواى امت بعد از آن حضرت بود؛ پس به اين سبب فرمود: من و على هر دو پدر اين امتيم. و حضرت رسول صلي الله عليه و آله روزى بر منبر فرمود: هر كه قرضى و عيالى بگذارد بر من است که ادا و مراقبت کنم و هر كه مالى بگذارد و وارثى داشته باشد، مال او از وارث اوست. پس به اين سبب آن حضرت اولى بود نسبت به امت خود از جانهاى ايشان و همچنين اميرالمومنين بعد از آن حضرت اولى بود به امت از جانهاى ايشان. به بركت ميلاد پيامبر(صلی الله و علیه و آله و سلم) در آن سال باران بسيار باريد و نعمت فراوان نصيب مردمحجاز شد، به نحوي كه مردم آن سال را بهنام "سنه الفتح" ناميدند. در همان بامداد تولد پيامبر اسلام (صلی الله و علیه و آله و سلم) همه بتهاي كعبه به يكباره از جاكنده و سرنگون شدند. - ايوان عظيم مدائن (كاخ شاه ايران) به لرزه درآمد و چهار كنگره آن فرو ريخت. آتشكده فارس پس از هزاران سال روشنايي، به يكباره خاموش شد. آب درياچه ساوه در زمين فرو رفت و خشكيد. آب رود سماوه (بين كوفه و شام) زياد شد و به جريان افتاد. - از دجله به سوي خانههاي كناره آن آب جاري گشت و نوري تابان از جانب حجاز صعود كرده پخش و به سوي شرق جهان كشيده شد. - در تمام جهان، هيچ تختي از پادشاهان در جاي خود نماند، مگر اين كه صبح آن شب واژگون شد و این کلام را با روایتی از حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) به پایان می رسانم: نادان بخشنده, بسی از عابد تنگ نظر بهتر است.
+ نوشته شده در جمعه 17 فروردین1386ساعت 5:26  توسط محمد رسولی امین
|
|
|
|
|