عدالت

گريه امام زمان(عج) در مصيبت حضرت ابوالفضل عليه السلام

جناب حجت‏الاسلام آقاى قاضى زاهدى گلپايگانى مى‏فرمايد: من در تهران از جناب آقاى حاج محمد على فشندى كه يكى از اخيار تهران است، شنيدم كه مى‏گفت: من از اول جوانى، مقيّد بودم كه تا ممكن است گناه نكنم و آنقدر به حج بروم تا به محضر مولايم حضرت بقية‏اللّه‏، روحى فداه، مشرف گردم. لذا سال‌ها به همين آرزو به مكه معظمه مشرف مى‏شدم.

در يكى از اين سال‌ها كه عهده‏دار پذيرايى جمعى از حجاج هم بودم، شب هشتم ماه ذيحجه با جميع وسائل به صحراى عرفات رفتم تا بتوانم قبل از آن كه حجاج به عرفات بيايند، براى زوارى كه با من بودند جاى بهترى تهيه كنم. تقريبا عصر روز هفتم بارها را پياده كردم و در يكى از آن چادرهايى كه براى ما مهيا شده بود، مستقر شدم. ضمنا متوجه شدم كه غير از من هنوز كسى به عرفات نيامده است. در آن هنگام يكى از شرطه‏هايى كه براى محافظت چادرها در آنجا بود، نزد من آمد و گفت: تو چرا امشب اين همه وسائل را به اينجا آورده‏اى؟ مگر نمى‏دانى ممكن است سارقان در اين بيابان بيايند و وسائلت را ببرند؟ به هر حال حالا كه آمده‏اى، بايد تا صبح بيدار بمانى و خودت از اموالت محافظت بكنى. گفتم: مانعى ندارد، بيدار مى‏مانم و خودم از اموالم محافظت مى‏كنم.

آن شب در آنجا مشغول عبادت و مناجات با خدا بودم و تا صبح بيدار ماندم تا آن ‏كه نيمه‏هاى شب ديدم سيد بزرگوارى كه شال سبز به سر دارد، به در خيمه من آمدند و مرا به اسم صدا زدند و فرمودند: حاج محمدعلى، سلام عليكم. من جواب سلام را دادم و از جا برخاستم. ايشان وارد خيمه شدند و پس از چند لحظه جمعى از جوان‌ها كه تازه مو بر صورتشان روييده بود، مانند خدمتگزار به محضرش رسيدند. من ابتدا مقدارى از آنها ترسيدم، ولى پس از چند جمله كه با آن آقا حرف زدم، محبت او در دلم جاى گرفت و به آنها اعتماد كردم. جوان‌ها بيرون خيمه ايستاده بودند ولى آن سيد داخل خيمه تشريف آورده بود. ايشان به من رو كرد و فرمود: حاج محمد على! خوشا به حالت! خوشا به حالت! گفتم: چرا؟

فرمودند: شبى در بيابان عرفات بيتوته كرده‏اى كه جدم حضرت سيدالشهداء اباعبداللّه‏الحسين عليه السلام هم در اينجا بيتوته كرده بود. من گفتم: در اين شب چه بايد بكنيم؟ فرمودند: دو ركعت نماز مى‏خوانيم، در اين نماز پس از حمد، يازده مرتبه قل‏هواللّه‏ بخوان.

لذا بلند شديم و اين عمل را همراه با آن آقا انجام داديم. پس از نماز آن آقا يك دعايى خواندند كه من از نظر مضامين مانند آن دعا را نشنيده بودم. حال خوشى داشتند و اشك از ديدگانشان جارى بود. من سعى كردم كه آن دعا را حفظ كنم ولى آقا فرمودند: اين دعا مخصوص امام معصوم است و تو هم آن را فراموش خواهى كرد. سپس به آن آقا گفتم: ببينيد آيا توحيدم خوب است؟ فرمود: بگو. من هم به آيات آفاقيه و انفسيه بر وجود خدا استدلال كردم و گفتم: من معتقدم كه با اين دلايل، خدايى هست. فرمودند: براى تو همين مقدار از خداشناسى كافى است. سپس اعتقادم را به مسئله ولايت براى آن آقا عرض كردم. فرمودند: اعتقاد خوبى دارى. بعد از آن سؤال كردم كه: به نظر شما الآن حضرت امام زمان(عج) در كجا هستند. حضرت فرمودند: الان امام زمان در خيمه است.

سؤال كردم: روز عرفه، كه مى‏گويند حضرت ولى‏عصر(عج) در عرفات هستند، در كجاى عرفات مى‏باشند؟ فرمود: حدود جبل‏الرحمة. گفتم: اگر كسى آنجا برود آن حضرت را مى‏بيند؟ فرمود: بله، او را مى‏بيند ولى نمى‏شناسد.

گفتم: آيا فردا شب كه شب عرفه است، حضرت ولى‏عصر(عج) به خيمه‏هاى حجاج تشريف مى‏آورند و به آنها توجهى دارند؟ فرمود: به خيمه شما مى‏آيد؛ زيرا شما فردا شب به عمويم حضرت ابوالفضل عليه‌السلام متوسل مى‏شويد.

در اين موقع، آقا به من فرمودند: حاجّ محمدعلى، چاى دارى؟ ناگهان متذكر شدم كه من همه چيز آورده‏ام ولى چاى نياورده‏ام. عرض كردم: آقا اتفاقا چاى نياورده‏ام و چقدر خوب شد كه شما تذكر داديد؛ زيرا فردا مى‏روم و براى مسافرين چاى تهيه مى‏كنم.

آقا فرمودند: حالا چاى با من. از خيمه بيرون رفتند و مقدارى كه به صورت ظاهر چاى بود، ولى وقتى دم كرديم، به قدرى معطر و شيرين بود كه من يقين كردم، آن چاى از چاي‌هاى دنيا نيست، آوردند و به من دادند. من از آن چاى دم كردم و خوردم. بعد فرمودند: غذايى دارى، بخوريم؟ گفتم: بلى نان و پنير هست. فرمودند: من پنير نمى‏خورم. گفتم: ماست هم هست. فرمودند: بياور، من مقدارى نان و ماست خدمتشان گذاشتم و ايشان از نان و ماست ميل فرمودند.

سپس به من فرمودند: حاج محمدعلى، به تو صد ريال (سعودى) مى‏دهم، تو براى پدر من يك عمره به ‏جا بياور. عرض كردم: اسم پدر شما چيست؟ فرمودند: اسم پدرم «سيد حسن» است. گفتم: اسم خودتان چيست؟ فرمودند: سيد مهدى. من پول را گرفتم و در اين موقع، آقا از جا برخاستند كه بروند. من بغل باز كردم و ايشان را به عنوان معانقه در بغل گرفتم. وقتى خواستم صورتشان را ببوسم، ديدم خال سياه بسيار زيبايى روى گونه راستشان قرار گرفته است. لب‌هايم را روى آن خال گذاشتم و صورتشان را بوسيدم.

پس از چند لحظه كه ايشان از من جدا شدند، من در بيابان عرفات هر چه اين طرف و آن طرف را نگاه كردم كسى را نديدم! يك مرتبه متوجه شدم كه ايشان حضرت بقية‏اللّه‏، ارواحنا فداه، بوده‏اند، به ‏خصوص كه اسم مرا مى‏دانستند و فارسى حرف مى‏زدند! نامشان مهدى(عج) بود و پسر امام حسن عسكرى عليه السلام بودند.

بالاخره نشستم و زار زار گريه كردم. شرطه‏ها فكر مى‏كردند كه من خوابم برده است و سارقان اثاثيه مرا برده‏اند، دور من جمع شدند، اما من به آنها گفتم: شب است و مشغول مناجات بودم و گريه‏ام شديد شد.

فرداى آن روز كه اهل كاروان به عرفات آمدند، من براى روحانى كاروان قضيه را نقل كردم، او هم براى اهل كاروان جريان را شرح داد و در ميان آنها شورى پيدا شد.

اول غروب شب عرفه، نماز مغرب و عشا را خوانديم. بعد از نماز با آن ‏كه من به آنها نگفته بودم كه آقا فرموده‏اند: «فردا شب من به خيمه شما مى‏آيم؛ زيرا شما به عمويم حضرت عباس عليه السلام متوسل مى‏شويد.» خود به خود روحانى كاروان روضه حضرت ابوالفضل عليه السلام را خواند و شورى برپا شد و اهل كاروان حال خوبى پيدا كرده بودند، ولى من دائما منتظر مقدم مقدس حضرت بقية‏اللّه‏، روحى و ارواح العالمين لتراب مقدمه الفداء، بودم.

بالاخره نزديك بود روضه تمام شود كه كاسه صبرم لبريز شد. از ميان مجلس برخاستم و از خيمه بيرون آمدم، ناگهان ديدم حضرت ولى‏عصر(عج) بيرون خيمه ايستاده‏اند و به روضه گوش مى‏دهند و گريه مى‏كنند، خواستم داد بزنم و به مردم اعلام كنم كه آقا اينجاست، ولى ايشان با دست اشاره كردند كه چيزى نگو و در زبان من تصرف فرمودند و من نتوانستم چيزى بگويم. من اين طرف در خيمه ايستاده بودم و حضرت بقية‏اللّه‏، روحى‏فداه، آن طرف خيمه ايستاده بودند و بر مصائب حضرت ابوالفضل عليه السلام گريه مى‏كرديم و من قدرت نداشتم كه حتى يك قدم به طرف حضرت ولى‏عصر(عج) حركت كنم. بالاخره وقتى روضه تمام شد، حضرت هم تشريف بردند.

منبع:

برگرفته از: آثار و بركات حضرت امام حسين عليه السلام، ص23، قضيه 5.

+ نوشته شده در پنجشنبه 12 بهمن1385ساعت 17:42 توسط محمد رسولی امین |

احكام عزادارى امام حسين عليه السلام

مقدمه:

تمام اعمال و رفتار انسانها; چه فردى و چه اجتماعى، مشمول حكمى از احكام شرعى مى‏باشد و تمام موضوعاتى كه به گونه‏اى با رفتار آدمى ارتباط پيدا مى‏كند، در فقه اسلامى داراى قانون و مقرراتى است . عزادارى سالار شهيدان حضرت ابا عبدالله الحسين عليه السلام و امامان معصوم عليهم السلام نيز همچون ساير اعمال انسان داراى احكامى است كه در اين مختصر بدان مى‏پردازيم .

لازم به ذكر است كه براى جمع آورى اين احكام، از فتاوا و سخنان مراجع معظم تقليد و عالمان بزرگوار تا آنجا كه مقدور بوده است ‏سود برده‏ايم و از آنجا كه در رساله‏هاى عمليه و استفتائات همه مراجع بزرگوار، درباره عزادارى در ابعاد مختلف بحث نشده است، فقط به فتاوا و استفتائات موجود بسنده كرده‏ايم .

• احكام عزاداري

امام خمينى رحمه الله:

«عزادارى براى سيدالشهداء از افضل قربات و مايه تقويت روح ايمان و شهامت اسلامى و ايثار و فداكارى و شجاعت در مسلمين است .» (1)

سؤال: آيا بر پا كردن مراسم عزادارى [توسط زن] بدون اذن شوهر جايز مى‏باشد؟

آيت الله نورى همدانى: در صورتى كه از اموال شوهر باشد جايز نيست . (2)

سؤال: گاهى برخى از دسته‏ها كه وارد مسجد مى‏شوند، با كفش وارد مى‏شوند، كه نوعى بى احترامى به مسجد محسوب مى‏شود، لطفا بفرمائيد كه اين مسئله چه حكمى دارد؟

آيت الله نورى همدانى: اگر موجب هتك شود اشكال دارد . (3)

سؤال: در مورد زنجير زنى كه منجر به سياه شدن يا مجروح شدن بدن مى‏شود و همچنين غالبا پشت پيراهن افراد باز است و بيشتر درخيابان و معابر عمومى ظاهر مى‏شوند، نظر شما چيست؟

امام خمينى رحمه الله: مانعى ندارد، مگر اينكه موجب ضرر فاحش بر بدن شود . (4)

سؤال: آيا برهنه شدن مردان با حضور زنان براى عزادارى عيب دارد يا خير؟

آيت الله فاضل لنكرانى: مانعى ندارد و زنها نبايد به بدن مرد اجنبى نظر كنند . (5)

سؤال: در مجالس زنانه، زنان مداحى و سخنرانى مى‏كنند و صداى آنها به گوش مردان رهگذر مى‏رسد . آيا اين عمل جايز است؟

آيت الله فاضل لنكرانى: شنيدن صداى ايشان اگر در معرض ريبه و التذاذ نباشد حرام نيست . (6)

سؤال: سينه زدن با تيغ و يا زنجير زدن با زنجيرى كه داراى چاقو و يا تيغ مى‏باشد و منجر به زخمى شدن بدن و جارى شدن خون مى‏شود چه حكمى دارد؟

آيت الله مكارى شيرازى: كيفيت عزادارى بايد چنان باشد كه بهانه‏اى به دست دشمنان اسلام ندهد و موجب سوء استفاده از آن نشود . (7)

• احكام علامت

سؤال: بسيارى از تكايا در ايام عزاداريهاى مذهبى، اقدام به حمل «علاماتى‏» مى‏كنند كه به قيمت گزافى خريده شده و حمل آن نيز موجب اشكال است . اين وسائل از نظر شرعى چه حكمى دارند؟

امام خمينى رحمه الله: اشكال ندارد . (8)

سؤال: حكم علمهايى كه در مراسم عزادارى امام حسين عليه السلام از آنها استفاده مى‏شود و بعضى داراى نقش و نگارهايى نيز هستند چيست؟

آيت الله فاضل لنكرانى: استفاده از آنها در عزادارى جايز است . (9)

سؤال: آيا جايز است پارچه و دستمالهايى را كه در ايام محرم بر روى علم مى‏بندند بفروش برسانند و در عزادارى و تعمير حسينيه مصرف كنند؟

آيت الله فاضل لنكرانى: اگر در مراسم عزادارى محل حاجت نباشد و زايد بر متعارف باشد، مى‏توانند بفروشند و به مصارف عزادارى و احتياجات حسينيه‏ها برسانند . (10)

• احكام تعزيه و شبيه خوانى

امام خمينى رحمه الله: تعزيه و شبيه خوانى اگر مشتمل بر حرام نباشد و موجب وهن مذهب نشود، اشكال ندارد ولى بهتر است‏ به جاى آن، مجالس روضه خوانى برپا كنند . (11)

سؤال: آيا تعزيه و شبيه خوانى در مراسم عزادارى جايز است؟

آيت الله فاضل لنكرانى: اگر مشتمل بر حرام نباشد و موجب وهن مذهب نشود مانعى ندارد . (12)

آيت الله گلپايگانى رحمه الله: اگر تعزيه خوانى مشتمل بر استعمال آلات موسيقى نباشد و غنا و دروغ نخوانند و مرد لباس مختص به زن نپوشد، اشكال ندارد . (13)

سؤال: آيا تشبه به اهل بيت عليهم السلام در نمايش و تعزيه و غير آن جايز است؟

امام خمينى رحمه الله: با مراعات احترام آنان جايز است . (14)

آيت الله فاضل لنكرانى و آيت الله صافى گلپايگانى: در صورتى كه مستلزم اهانت نباشد مانعى ندارد . (15)

آيت الله علوى گرگانى: اگر تعزيه و شبيه خوانى موجب هتك حرمت‏ به ساحت مقدس بزرگان دين شود، بايد اجتناب شود . (16)

• احكام استفاده از لباس سياه

سؤال: آيا پوشيدن لباس سياه در عزادارى امام حسين عليه السلام جايز است و آيا رجحان دارد؟

آيت الله فاضل لنكرانى: پوشيدن لباس سياه در عزاى امام حسين عليه السلام و ديگر ائمه عليهم السلام چون از مصاديق تعظيم شعائر است، واجد رجحان شرعى مى‏باشد و عملا بزرگانى چون مرحوم آيت الله بروجردى در روز عاشورا از قباى سياه استفاده مى‏كردند . (17)

آيت الله صافى گلپايگانى و آيت الله نورى همدانى: پوشيدن لباس سياه به عنوان اعلان حزن و اندوه در مصيبت امام حسين عليه السلام و ائمه عليهم السلام رجحان دارد . (18)

سؤال: آيا نماز خواندن با لباس سياه بر عزاداران امام حسين عليه السلام مكروه است؟

آيت الله صافى گلپايگانى: چون لباس سياه علامت عزاداران سيدالشهداء است و عزادارى آن حضرت كمال رجحان را دارد، لذا نماز خواندن با آن نيز مكروه نمى‏باشد . (19)

• احكام قمه زدن

علامه امين عاملى: «قمه زنى و اعمالى ديگر از اين قبيل در مراسم عزادارى حسينى به حكم عقل و شرع حرام است و زخمى ساختن سر، كه نه سود دنيوى دارد و نه اجر اخروى، ايذاء نفس است كه خود در شرع حرام است و در مقابل اين عمل، شيعه اهل بيت را در انظار ديگران مورد تمسخر قرار داده و آنها را وحشى قلمداد مى‏كنند . شكى نيست كه اين اعمال ناشى از وساوس شياطين بوده و موجب رضايت‏خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت اطهار عليهم السلام نيست .» (20)

آيت الله حكيم رحمه الله: مرحوم آيت الله حكيم رحمه الله جواز قمه زنى را مقيد به چهار شرط نموده است:

1- خوف ضرر وجود نداشته باشد .

2- عزادارى بر آن صدق كند .

3- باعث مسخره قرار گرفتن نشود .

4- عداوت و دشمنى ديگران را ايجاد نكند . (21)

سؤال: قمه زدن در عزادارى امام حسين عليه السلام چه حكمى دارد؟

امام خمينى رحمه الله: اگر موجب ضرر نباشد مانع ندارد، ولى در اين زمان اين عمل نشود . (22)

مقام معظم رهبرى: اگر موجب وهن مذهب در زمان حاضر و يا مستلزم خوف خطر جان يا ضرر معتنى به باشد، جايز نيست . (23)

آيت الله جوادى آملى: چيزى كه مايه وهن اسلام و مايه هتك حرمت عزاداراى است جايز نيست، انتظار مى‏رود از قمه زنى و مانند آن پرهيز شود . (24)

سؤال: اگر قمه زدن در عزاداريها موجب مرگ كسى شد، آيا اين عمل خودكشى و گناه محسوب مى‏شود؟

مقام معظم رهبرى: اگر با خوف خطر جان اقدام كرده باشد، حكم انتحار دارد . (25)

سؤال: آيا قمه زنى جايز است؟ چنانچه در اين خصوص نذرى وجود داشته باشد وظيفه چيست؟

آيت الله فاضل لنكرانى: با توجه به اينكه ايران اسلامى به عنوان ام القراى جهان اسلام شناخته مى‏شود، و اعمال و رفتار ملت ايران به عنوان الگو و بيانگر اسلام است، بايد با سوگوارى و عزادارى امام حسين عليه السلام به گونه‏اى عمل شود كه موجب گرايش بيشتر به آن حضرت گردد .

مسئله قمه زدن نه تنها نقشى ندارد بلكه به علت عدم قابليت پذيرش و نداشتن هيچگونه توجيه قابل فهم مخالفين، نتيجه سوء بر آن مترتب خواهد شد . لذا لازم است‏شيعيان از آن خوددارى كنند . و چنانچه در اين مورد نذرى وجود داشته باشد نذرصحيح نيست . (26)

آيت الله نورى همدانى: اشكال دارد . (27)

• احكام موسيقى

مرحوم شيخ انصارى در مكاسب محرمه در پاسخ به كسانى كه مى‏گويند غنا مى‏تواند زمينه گريه كردن را فراهم نمايد، مى‏فرمايد: چنين شيوه‏اى نمى‏تواند مقدمه مستحب يا مباح قرار گيرد و بايد به عموم ادله حرمت غنا تمسك نمود . (28)

مرحوم حاج شيخ عباس قمى رحمه الله در منتهى الآمال مى‏فرمايد: عزاداران امام حسين عليه السلام بر وجهى سلوك كنند كه زبان نواصب دراز نشود و از استعمال محرمات از قبيل غنا كه غالبا نوحه‏ها خالى از آن نيست و حكايات ضعيفه مظنونة الكذب احتراز نمايند و شيطان را در اين عبادت بزرگ راه ندهند . (29)

سؤال: در راديو مدح ائمه طاهرين عليهم السلام با واقعه كربلا را با وزن و ساز و با لحن خوب مى‏خوانند . آيا استماعش جايز است‏يا خير؟

امام خمينى رحمه الله: اگر غنا و موسيقى نباشد مانع ندارد . (30)

سؤال: هيئتهاى نوازنده و كسانى كه درمراسم تشييع جنازه شهداء موزيك عزا مى‏زنند، از لحاظ شرعى چه حكمى دارد؟ و آيا خريد و فروش آن لوازم حرام است‏يا خير؟

امام خمينى رحمه الله: خريد و فروش آلات لهو حرام است و موسيقى مطرب جايز نيست و صداهاى مشكوك مانع ندارد . (31)

سؤال: آيا زدن طبل و شيپور در تعزيه حضرت سيدالشهداء عليه السلام جايز است‏ يا نه؟

امام خمينى رحمه الله: اگر از آلات لهو و لعب نباشد و وهن بر مذهب هم نشود مانع ندارد . (32)

سؤال: آيا در عزادارى سيد الشهداء استفاده از طبل و دهل جايز است؟

آيت الله فاضل لنكرانى: استفاده از آلات لهو و لعب حرام است ولى طبل و دهل و امثال آن جزء اين آلات نيست . (33)

• احكام عاشورا

1- روزه روز عاشورا و روزى كه انسان شك دارد روز عرفه است ‏يا عيد قربان مكروه است . در روايت آمده است كه امام صادق عليه السلام فرمود: بنى اميه نذر كردند كه اگر موفق به قتل امام حسين عليه السلام شوند، روز شهادت او را جشن بگيرند و مبارك بشمارند و روزه بگيرند و روزه در آن روز سنت آل اميه است، لذا ائمه اطهار عليهم السلام به جهت مخالفت‏با اين طايفه تبهكار و عدم هماهنگى با آنان، روزه عاشورا را نهى كردند . (34)

2- در روز عاشورا مستحب است كه انسان تا عصر بدون قصد روزه از خوردن و آشاميدن خوددارى كند . (35)

3- بسيار مناسب است كه در روز عاشورا كار و كسب تعطيل شود، مگر در حد ضرورت .

امام رضا عليه السلام فرمود: «مَن تَرَكَ السَّعى فِى حَوائِجِهِ يَومَ عاشورا قَضَى اللهُ لَهُ حَوائِجَ الدُنيا وَ الاخِرَةِ; (36) كسى كه كار و تلاش براى برآوردن حوائج‏خود را در روز عاشورا ترك كند، خداوند نيازهاى دنيا و آخرت او را برطرف مى‏سازد .»

سؤال: در ايام سوگوارى امام حسين عليه السلام نماز مقدم است‏ يا عزادارى؟

آيت الله فاضل لنكرانى: بهتر آن است كه نماز را مقدم دارند، همانطور كه امام حسين عليه السلام روز عاشورا هنگام ظهر نماز ظهر اقامه كردند . (37)

___________________________________________________________

1) استفتائات امام خمينى، ج‏2، ص 28 و استفتائات جديد آيت الله مكارم، ج‏1، ص 158 .

2) هزار و يك مسئله، آيت الله نورى همدانى، ج‏2، ص 180 .

3) هزار و يك مسئله فقهى، ج‏2، ص 40 .

4) استفتائات امام خمينى، ج‏3، ص 580 .

5) جامع المسائل، ج‏1، ص 619، س 2162 .

6) همان، ص 625، س 2183 .

7) استفتائات جديد، ج‏1، ص 158، س 57 .

8) استفتائات امام خمينى رحمه الله، ج‏2، ص 28، س 72 .

9) جامع المسائل، ج‏1، ص 623، س 2173 .

10) همان، س 2179 .

11) استفتائات امام خمينى رحمه الله، ج‏2، ص 28، س 71 و ج‏3، س‏44 و 40 و 47 و 33 .

12) جامع المسائل، ج‏1، س 2165 .

13) مجمع المسائل، ج‏1، ص 559، س 77 .

14) احكام خانواده، عبدالرحيم موگهى، طبق فتواى امام خمينى رحمه الله، ص 336 .

15) جامع المسائل، آيت الله فاضل لنكرانى، ج‏1، س 2166 و جامع الاحكام، آيت الله صافى، ج‏2، ص 132 .

16) اجوبة المسائل، ص 365 .

17) جامع المسائل، ج‏1، ص 621، س 2170

18) جامع الاحكام، آيت الله صافى، ج‏2 ، ص 130، س 1590; هزار و يك مسئله، آيت الله نورى همدانى، ج 2، ص 180، س 602 .

19) جامع الاحكام، ج‏2، ص 130، س 1591 .

20) اعيان الشيعه، ج‏10، ص 363 .

21) فتاوى العلماء والاعلام فى تشجيع الشعائر الحسينيه .

22) استفتاءات، ج 3، ص 581، س‏38 .

23) بيانات رهبرى و استفتائات آيات عظام پيرامون عزادارى عاشورا، ص 35 .

24) همان، ص 42 .

25) همان، ص 35 .

26) جامع المسائل، ج‏1، ص 623، س 2172 .

27) هزار و يك مسئله، ج 2، ص 179، س 597 .

28) مكاسب محرمه، رحلى، ص 39 .

29) منتهى الامال، ج‏1، ص 468، آخر زندگى امام حسين عليه السلام .

30) استفتائات امام خمينى رحمه الله، ج‏2، ص 16، س 36 .

31) همان، ص 18 .

32) همان، ج‏3، ص 583، س 45 .

33) جامع المسائل، ج‏1، ص 623، س 2174 .

33) تحرير الوسيله، ج‏1; جواهر، ج‏7، ص 107 .

35) توضيح المسائل مراجع، ج‏1، ص 906 .

36) عيون اخبار الرضا، شيخ صدوق، ص 268 .

37) جامع المسائل، ج‏1، ص 623 .

+ نوشته شده در پنجشنبه 12 بهمن1385ساعت 17:5 توسط محمد رسولی امین |